  photo credit: The Wandering Angel |
W obliczu tak wielkich tragedii jak katastrofa polskiego samolotu pod Smoleńskiem, w której zginęły osoby pełniące najważniejsze funkcje w kraju, naturalnym wydaje się pytanie o to jak powinni się zachować blogerzy, którzy na co dzień zajmują się tematyką inna niż polityczna, czy medialna (w sensie komentowania bieżących wydarzeń w mediach).
Czy odnotować takie wydarzenie? Czy zachować milczenie na jakiś czas? A może pisać i publikować kolejne teksty jakby nic się nie stało?
Według mnie nie są to pytania bez znaczenia. Zapewne każdy z nas musi sobie na nie odpowiedzieć. Przyzwoitość jest zadaniem dla wszystkich. A z drugiej strony to zawsze jakieś doświadczenie graniczne, w którym serce zamiera, a słów brakuje…
Duża część ofiar katastrofy nie była mi bliska politycznie, z Prezydentem Kaczyńskim na czele. Nie zmienia to jednak faktu, że ogromne znaczenie ma dla mnie szacunek wobec stanowisk, jakie zajmowali oraz zwykła, ludzka empatia. Dlatego też chciałbym wyrazić swój głęboki smutek oraz przekazać kondolencje rodzinom i bliskim osób zmarłych.
Chciałbym również napisać kilka dobrych słów o profesorze Rumianku, rektorze UKSW, którego znałem, który był moim wykładowcą. Niezwykle życzliwy, nie dał skrzywdzić swoich studentów, świetny dydaktyk – trudno znaleźć kogoś kto z takim darem i przekonaniem opowiadałby o swojej dziedzinie. Jednocześnie osoba wymagająca, do której szacunek i respekt był prawie automatyczny.
Cześć ich pamięci.
{ 1 trackback }