Grudzień 2009

Jest to jedna z najbardziej inspirujących lektur branżowych jaką ostatnio miałem w rękach. W natłoku propagandy sukcesu, wielkich obietnic Web 2.0 i wciskania ludziom zbawczych wizji marketingu w mediach społecznych, Andrew Keen brzmi jak odświeżający głos rozsądku. Może nie ze wszystkimi tezami można się zgodzić, można też czasem odnieść wrażenie, że autor zbyt daleko krytyczne zajmuje pozycje, ale… Dawno nic mnie tak nie wciągnęło jak książka „Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę”.

Dwie uwagi związane z samym tytułem książki. Pierwsza, na którą zwraca uwagę we Wprowadzeniu Kazimierz Krzysztofek, dotyczy podtytułu. Ma on raczej wymiar marketingowy, jego celem jest chyba zwrócenie uwagi potencjalnego czytelnika. W rzeczywistości bowiem Keen nie mówi o internecie, ale raczej o Web 2.0.

Druga uwaga odnosi się do tytułowego Kultu amatora. Jest on w książce opisany (Keen pisze, że kult amatora to w rzeczywistości kult amatorszczyzny), ale czuję pewien niedosyt. Keen koncentruje się raczej na biznesowych aspektach współczesnej e-rzeczywistości niż społecznych, czy filozoficznych jej uwarunkowaniach. Ale w końcu to przemysłowiec z Doliny Krzemowej.

O czym jest ta książka? O tym jak tak zachwalane przez wielu zmiany we współczesnym internecie przyczyniają się do kryzysu, czy upadku wielu dziedzin życia. Kłopoty przemysłu muzycznego, filmowego i „tradycyjnych” mediów, zwłaszcza prasy, problemy z etyką i przestrzeganiem prawa, wykluczenie społeczne i upadek ambitnych projektów – to tylko niektóre z tez Keena. Być może bez naukowej rzetelności, ale z publicystycznym zacięciem, autor opisuje przykłady dramatycznych zmian, które zmieniają „stare na kształt nowego”, albo niszczą wcale. Konkret?